mijn Range Rover Vogue

Hoe een “totall-loss” Dafje mij uiteindelijk op de paden in de Spaanse Pyreneeën bracht.

Winter 1987.
 ’s-Avonds laat was ik op weg naar huis in mijn trotse bezit: een Daf 55.
Het was nat en het vroor, maar er was gestrooid en de trip verliep voorspoedig…. tot ik de gemeentegrens van Tiel passeerde.
De Daf draaide 180 graden en vol vaart en met het meenemen van een transformatorhuisje belandde ik in een sloot.
Tiel had blijkbaar een ander strooibeleid en zat momenteel zonder licht. Nog erger: mijn Dafje was Totall-Loss.

de Daf in kwestie
de Daf in kwestie

“Jij moet een tank kopen” zij mijn vader de volgende ochtend tegen mij, nadat hij de ravage die ik had veroorzaakt had aanschouwd.
Die tank kwam er…. een groene Lada Niva uit 1978.

Al snel vernam ik van het bestaan van de “Niva Jeep Club”, een leuk groepje mensen, verzot van het 4×4-spelletje.
Dit spelletje werkte blijkbaar aanstekelijk, elk evenement was ik van de partij.

Mijn groene Niva
Mijn groene Niva

Op buitenlandse vakanties bleek de Niva toch niet zo geschikt.Voor de langere afstanden ging ik  op zoek naar een “luxe auto”. Na 7 jaar trouwe dienst werd de Niva ingeruild voor een Samara.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ik miste mijn 4×4-tje !
Ik vond uiteindelijk een oude Nekaf en ik was weer gelukkig.
Ook de Nekaf werd niet gespaard.

Mijn Nekaf werd niet gespaard
Mijn Nekaf werd niet gespaard

Vlak voor het Millenium maakte ik eens een rekensommetje en het bleek dat ik  een Range Rover zou kunnen rijden, zonder astronomisch hoge kosten ! Dit was nog in het gouden tijdperk toen het “grijze kenteken” beschikbaar was voor iedereen, een Range Rover op LPG bleek een koopje.
Een Range Rover ! Dat moest hem worden. En zij kwam er: een Vogue-uitvoering uit 1986.
Ik was “ over the moon”, maar ook dit voertuig werd niet gespaard.

mijn Range Rover Vogue
mijn Range Rover Vogue

In de loop der jaren doe je  vrienden op, met dezelfde interesses als jij. De Range Rover heeft vele terreinen gezien in Nederland, België en Frankrijk. Die uitjes met de vriendengroep vond ik prachtig !

“Mmmm…….waarom zou ikzelf geen stuk grond kopen en deze omtoveren tot 4×4-Walhalla ?”
Zo gezegd zo gedaan. In 2002 werd ik eigenaar van een prachtig stuk bos met bijbehorende velden en kloven in Frankrijk. Er bleek nog een fatsoenlijk huis en een grote schuur op te staan ook ! 

Na wat misverstanden met de buren, die niet exact wisten wat 4×4-rijden  nu eigenlijk inhoudt, buren die een petitie tegen mij tekenden, buren die wegdoken achter een muurtje als ik eraan kwam rijden, buren die andere buren tegen mij opzetten, werd uiteindelijk de vrede getekend. De vrede met de buren werd bezegeld met een flinke maaltijd, besprenkeld met wijn en een rit over het terrein (in die volgorde !). Ze hadden het begrepen, 4×4-rijden is niet hetzelfde als crossen.

paden aanleggen op het terrein
paden aanleggen op het terrein

Eén van de buren kwan aanzetten met een roadbook van de Spaanse Pyreneeën.
Dat was interessant ! Die moest ik toch eens rijden.
Het roadbook deugde voor geen meter, maar ik vermaakte mij prima op de paadjes in de bergen.
Het ondeugdelijke roadbook maakte ik weer deugdelijk en ik bedacht dat het misschien wel eens een goed plan kon zijn om eens met een  groepje rond te trekken door dit mooie gebied.
16 jaar geleden diende de eerste groep zich aan, het was een redelijk succesvolle trip, alleen maar lachende gezichten.

Dit smaakte naar meer, ik ging meer paden rijden en ik was op zoek naar nòg mooie plekjes, nòg grandiozere uitzichten en nòg verlatener dorpjes.
Ritten werden gewijzigd, het kon altijd mooier en beter.
Eén en ander resulteerde in een nieuwe trip: een reisje door het Noorden van Aragon, die in 2010 voor het eerst werd verreden, geweldig !

Pyreneeën 2017
Pyreneeën 2017

Een aantal 4×4’s zijn hieraan opgeofferd, de Vogue Range Rover (staat nu in de schuur) deed de eerste Spaanse ritten, gevolgd door een mooie, bruine Range Rover Classic (verdronken op Fürstenau, wacht nog steeds op restauratie), vervolgens een witte Discovery  (motor kaduuk tussen 2 “ritten in”, zij staat in de schuur), opgevolgd door een eerste generatie Discovery (rijdt nog steeds, dit is mijn “back-up”) en als laatste voertuig een Defender 110 Td5, op Frans kenteken, dat wel, anders is het niet meer te betalen.

Na al die jaren gids ik nog steeds met plezier, ik had dit niet willen missen.
Wat zou er gebeurd zijn als het die avond in 1987 niet had gevroren……?

Michiel Melchior
Reisleider en gids Andorra – Catalaanse Pyreneeën en Aragon, Noord Spanje.